این خاک به ایستادگی عادت دارد؛ خاکی که چون سرو بلند در باد میماند. ما در طوفان، در شب، در هر آنچه هست، میمانیم. ما میمانیم برای ایران، برای آینده، برای آرمان و برای حماسهای که جاودانه خواهد بود.
«شما هموطن ما نیستید» فقط یک پاسخ نبود؛ نشانهای از تغییری مهم در رفتار رسانه داخلی بود. تغییری که نشان میدهد رسانه دیگر در موضع دفاعی نیست و میخواهد در میدان روایت، مرزهای هویتی را خودش ترسیم کند.
میدان سرخرود امشب حال و هوای دیگری داشت؛ شبیه یک دلِ واحد که در سوگ نشسته اما ایستاده است. غیرت زینبی مردم، میراثی که در این شبها در میدان جان گرفته، باعث شد اربعینِ امامِ شهید با حضوری پرشور و غیورانه رقم بخورد.
در جنگی که دشمن از هر بیهویتی بال و پر میگیرد، خبرنگار مستقل مازندران نه در خط مقدم که در حاشیهای سرد و بیکار نشسته است؛ قلمی که باید تبیین کند، خاک میخورد و دستی که باید روایت اول را بنویسد، در تأمین کمترین امکانات زندگی مانده است.
دلم برای کودکانمان تنگ شده است؛ برای خندههایی که باید در کوچهها میپیچید و امروز در سکوتی سنگین گم شدهاند؛ برای دستان کوچکی که قرار بود آینده را بسازند، اما خیلی زود از گرمای زندگی جدا شدند.
اقدامات پیشگیرانه نیاز حال مسئولان و مدیران ذی ربط را دارد
چه انتظاراتی که تصور داشته ایم و رویا شد و چه انتظارات نداشته ای که ضمن محقق، امید آفرین شد
خروش ملت در ۲۲ دیماه، بار دیگر سیمای تاریخساز ۲۲ بهمن را در کالبد روزشمار انقلاب متجلی ساخت. این وحدت ملی و اراده ایمانی، نه تنها مهر ابطالی بر نقشههای تجزیهطلبانه دشمن کوبید، بلکه یک پیام روشن به مستکبران داد: ایران، با تکیه بر قدرت ایمان و همبستگی خود، از تمام فتنهها عبور خواهد کرد.
اول دسامبر، روز جهانی ایدز، فرصتی برای بررسی علم، اخلاق و ایمان است. علم بر پیشگیری و درمان تمرکز دارد، و اسلام بر کرامت انسانی، حمایت از مبتلایان و پرهیز از انگ و تبعیض تأکید میکند، که تکلیفی شرعی و انسانی است.
بیستوچهارم آبان، تنها یک یادآور نیست، بلکه تعهدی همگانی برای ترویج مطالعه است؛ از خانواده تا مدرسه، تا پرورش نسلی که میاندیشد، سؤال میپرسد و راه خود را در جهان پیچیده امروز پیدا میکند.
در هیاهوی دنیای امروز ما، خانوادهها درگیر نوعی سکوت تازهاند؛ سکوتی که نه از جنس آرامش، بلکه از جنس فاصله است.