ما به ایستادن عادت داریم

به گزارش پایگاه خبری خط شمال،سیده فاطمه رضوی کارشناس مسائل اجتماعی| بیش از یکصد و دو شب است که خیابان‌ها و میدان‌های این سرزمین شاهد حضوری متفاوت‌اند؛ حضوری که نه از سر عادت، بلکه از جنس ایمان، غیرت و وفاداری است. مردمی که زیر سقف پرچمش، گرد هم می‌آیند تا بار دیگر ثابت کنند ایران تنها یک سرزمین نیست؛ بلکه یک باور است.

شب‌ها چراغی در دل‌ها افروخته می‌شود؛ چراغی به نام مقاومت. مردمی که در پهنه شب، فریاد حمایت از مدافعان و مقاومت را به گوش تاریخ می‌رسانند. این اجتماعات شبانه، روایت زنده ملتی است که هرگاه دشمن خواسته است اراده‌اش را بیازماید، استوارتر از همیشه در میدان ایستاده است.

بیش از یکصد و دو شب حضور مستمر، عدد کوچکی نیست. این عدد، ترجمه‌ای از صبر، استقامت و پایبندی مردمی است که می‌دانند امنیت و عزت، بهای سنگینی دارد.

آری، ایران، سرزمین حماسه‌های بزرگ است. از دشت‌های خونین تاریخ تا کوچه‌های امروز، همواره مردانی و زنانی بوده‌اند که ایستادن را بر زانو زدن ترجیح داده‌اند. ملت ایران به خوبی می‌داند که اقتدار امروز، میراث خون شهیدانی است که جان خود را برای استقلال و سربلندی این سرزمین تقدیم کردند.

این‌گونه است که شب‌های حضور مردم، شب‌های تجدید عهد است؛ عهدی با آرمان‌هایی که نسل‌های مختلف برای آن هزینه داده‌اند و همچنان از آن پاسداری می‌کنند. در این شب‌ها، صدای گام‌های مردم با طنین نام شهیدان در هم می‌آمیزد و تصویری باشکوه از وحدت ملی را خلق می‌کند. آنچه این حضور را ماندگار می‌کند، صرفاً شب‌های مستمر حضور نیست بلکه عمق باورهایی است که مردم را هر شب به میدان می‌آورد.

ملت ایران بارها ثابت کرده است که در برابر فشار، تهدید و تحریم، نه تنها عقب‌نشینی نمی‌کند بلکه اراده‌ای محکم‌تر پیدا می‌کند. مقاومت برای ایرانیان بخشی از هویت تاریخی آنان است. هویتی که در طول قرن‌ها شکل گرفته و در بزنگاه‌ها خود را نشان داده است.

نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران امروز پشتوانه‌ای بزرگ به نام مردم دارند؛ مردمی که امنیت را نعمت بزرگی می‌دانند و قدردان مجاهدت مدافعان وطن هستند. حضور شبانه مردم، پیامی روشن برای بدخواهان این سرزمین دارد؛ پیامی که می‌گوید میان ملت و مدافعانش فاصله‌ای وجود ندارد. دشمنان شاید تجهیزات و رسانه‌های فراوان داشته باشند، اما هیچ‌گاه نتوانسته‌اند سرمایه‌ای به عظمت اعتماد مردم را به دست آورند.

در هر شب از این یک‌صد و دو شب، برگ تازه‌ای به کتاب مقاومت ملت ایران افزوده شده است. این حضورها نشان می‌دهد که فرهنگ ایثار و شهادت همچنان در رگ‌های جامعه ایرانی جاری است و نسل‌های جدید نیز خود را وارث آن می‌دانند.

شهیدان رفتند تا پرچم عزت بر زمین نماند و امروز مردم آمده‌اند تا نشان دهند آن پرچم همچنان برافراشته است. حتی در نگاه کودکان حاضر در این اجتماعات، آینده‌ای روشن دیده می‌شود؛ آینده‌ای که بر پایه استقلال، عزت و خودباوری بنا خواهد شد. مادران و پدرانی که در این شب‌ها حضور دارند، در حقیقت درس استقامت را به نسل فردا آموزش می‌دهند.

هر قدمی که در این گردهمایی‌ها برداشته می‌شود، تأکیدی دوباره بر این حقیقت است که ملت ایران تسلیم فشار و زورگویی نخواهد شد و استکبارستیزی در قاموس این ملت، ترجمان عملی دفاع از کرامت، استقلال و حق تعیین سرنوشت است. مردم ایران بارها نشان داده‌اند که هرگاه پای عزت ملی در میان باشد، اختلاف سلیقه‌ها رنگ می‌بازد و وحدت ملی جلوه‌گر می‌شود.

این شب‌ها، شب‌های روایت عشق به وطن است؛ عشقی که نه با تهدید خاموش می‌شود و نه با سختی‌ها از میان می‌رود. شکوه این حضورها در آن است که از دل مردم برخاسته و با اراده مردم استمرار یافته است. مقاومت، واژه‌ای است که در فرهنگ ایرانی معنا یافته و در میدان عمل به تصویر کشیده شده است.

ملت ایران در طول تاریخ آموخته است که مسیر عزت از میان سختی‌ها می‌گذرد و هیچ پیروزی بزرگی بدون استقامت حاصل نمی‌شود. امروز نیز همان روحیه‌ای که در روزهای سرنوشت‌ساز تاریخ این سرزمین درخشید، در چهره مردمی دیده می‌شود که شب به شب در میدان حضور می‌یابند.

بیش از یکصد و دو شب ایستادگی، نشانه آن است که این ملت به آینده خود ایمان دارد و برای دفاع از ارزش‌هایش آماده است. ایران با چنین مردمی، یک مکتب از مقاومت، امید و پایداری است که الهام‌بخش آزادگان جهان خواهد بود.

و سرانجام، راز ماندگاری این ملت را باید در همین جمله خلاصه کرد؛ جمله‌ای که از اعماق تاریخ تا امروز طنین‌انداز است: ما به ایستادن عادت داریم؛ به ایستادنی که از ایمان ریشه می‌گیرد، با مقاومت استمرار می‌یابد و با حماسه جاودانه می‌شود.