پرستاری، پیش از آنکه یک حرفه باشد، تعهدی انسانی است؛ ایستادن کنار رنج دیگری، در لحظههایی که درد از توان آدمی فراتر میرود و امید، بیش از هر زمان دیگری به دستی مهربان و حضوری آرام نیاز دارد. پرستار، در حقیقت، پاسدار لحظههایی است که انسان میان بیم و امید ایستاده و برای بازگشت به زندگی تلاش میکند.
چه انتظاراتی که تصور داشته ایم و رویا شد و چه انتظارات نداشته ای که ضمن محقق، امید آفرین شد
خروش ملت در ۲۲ دیماه، بار دیگر سیمای تاریخساز ۲۲ بهمن را در کالبد روزشمار انقلاب متجلی ساخت. این وحدت ملی و اراده ایمانی، نه تنها مهر ابطالی بر نقشههای تجزیهطلبانه دشمن کوبید، بلکه یک پیام روشن به مستکبران داد: ایران، با تکیه بر قدرت ایمان و همبستگی خود، از تمام فتنهها عبور خواهد کرد.
اول دسامبر، روز جهانی ایدز، فرصتی برای بررسی علم، اخلاق و ایمان است. علم بر پیشگیری و درمان تمرکز دارد، و اسلام بر کرامت انسانی، حمایت از مبتلایان و پرهیز از انگ و تبعیض تأکید میکند، که تکلیفی شرعی و انسانی است.
بیستوچهارم آبان، تنها یک یادآور نیست، بلکه تعهدی همگانی برای ترویج مطالعه است؛ از خانواده تا مدرسه، تا پرورش نسلی که میاندیشد، سؤال میپرسد و راه خود را در جهان پیچیده امروز پیدا میکند.
در هیاهوی دنیای امروز ما، خانوادهها درگیر نوعی سکوت تازهاند؛ سکوتی که نه از جنس آرامش، بلکه از جنس فاصله است.
شهادت حضرت زهرا (س) تنها یک خاطره تاریخی نیست؛ الگویی زنده برای پاسخ به پرسشهای امروز ماست. در نسبت با خدا، جامعه، خانواده و خود، سبک زندگی فاطمی، راه نجات از فردگرایی، مصرفزدگی و انفعال است.
در آخرین نشست شورای امنیت سازمان ملل، موضوع «مکانیسم ماشه» علیه ایران به یکی از جدیترین محورهای بحث و جدل میان قدرتهای جهانی تبدیل شد.
در یکی از تاریکترین ادوار تاریخ اسلام، زمانی که استبداد عباسی بر جان و دل مردم سایه افکنده بود، امامی متولد شد تا چراغ امت را روشن نگاه دارد. آغاز امامت حضرت مهدی (عج) در سال ۲۶۰ ه.ق، نه یک شروع معمولی، که تولد امیدی بود در دلِ شب.
در حالیکه روز خبرنگار فرصتی برای قدردانی از تلاشهای اصحاب رسانه است، محمد اکبرزاده سردبیر پایگاه خبری تحلیلی «خط شمال» در یادداشتی تلخ و انتقادی خطاب به مردم منطقه و مسافران جاده سرخرود ـ آمل، بابت لقب «جاده مرگ» عذرخواهی کرد؛ لقبی که سالها پیش با هدف تلنگر به مسئولان انتخاب شد اما امروز پس از گذشت سالها، جز زنده نگه داشتن درد و رنج بازماندگان، دستاوردی نداشته است.
انسانی که محصول اقتصاد است، نه عزّت را میفهمد و نه ذلّت را. اساساً مفاهیمی چون عزّت و ذلّت، بهمثابه جایگاه و منزلت انسانی، در منظومه فکری انسانِ محدود به اقتصاد، جایی ندارد.