به گزارش خط شمال؛ در شهرستان سیمرغ، میان ظرفیتهای اقتصادی، زمینهای مستعد کشاورزی، واحدهای تولیدی و توانمندیهای بومی، هنوز پرسش مهمی پیش روی جوانان قرار دارد؛ اینکه چرا بخشی از این ظرفیتها نتوانستهاند به فرصتهای شغلی پایدار تبدیل شوند؟
برای بسیاری از جوانان، یافتن شغلی متناسب با توانایی و تحصیلات، همچنان یکی از دغدغههای اصلی زندگی است؛ دغدغهای که نگاهها را به سمت مسئولیت دستگاههای اجرایی، حمایت از سرمایهگذاری و ضرورت فعالسازی ظرفیتهای اقتصادی شهرستان معطوف میکند.
در همین راستا، برای بررسی میدانی وضعیت اشتغال و شناخت موانع پیشروی بهرهبرداری از ظرفیتهای اقتصادی سیمرغ، پای صحبت دو نفر از کشاورزان و شهروندان این شهرستان نشستیم تا از نگاه آنان، چالشهای تولید، مشکلات معیشتی و دغدغههای اشتغال جوانان را جویا شویم؛ روایتهایی از متن زندگی مردمی که معتقدند رونق اقتصادی منطقه میتواند مسیر تازهای برای اشتغال و ماندگاری جوانان در شهرستان ایجاد کند.
اشتغال پایدار، انگیزه ماندگاری جوانان در سیمرغ
وی در گفتگو با «بلاغ» با اشاره به اهمیت اشتغال در تصمیم جوانان برای ماندن در زادگاه خود اظهار کرد: مسئله اشتغال تنها به داشتن یک شغل محدود نمیشود، بلکه درآمد مناسب، امنیت شغلی و امکان پیشرفت نیز از مؤلفههای مهم آن است و جوانان زمانی برای ساختن آینده خود در شهرشان انگیزه پیدا میکنند که بتوانند چشمانداز روشنی از زندگی و فعالیت اقتصادی داشته باشند.
این شهروند با بیان اینکه ایجاد اشتغال لزوماً به راهاندازی مجموعههای بزرگ اقتصادی وابسته نیست، افزود: کسبوکارهای کوچک نیز در صورت برنامهریزی صحیح میتوانند زمینه اشتغال چندین خانواده را فراهم کنند؛ ازاینرو راهاندازی کارگاههای تولیدی، مجموعههای خدماتی و فعالیتهای مرتبط با عرضه و فروش محصولات محلی میتواند نقطه شروعی برای توسعه اقتصادی شهرستان باشد.
خانقلی شناخت نیاز بازار را یکی از پیششرطهای موفقیت کسبوکارها دانست و تصریح کرد: گاهی افراد بدون شناخت کافی از مشتریان، هزینههای تولید و رقبا وارد فعالیت اقتصادی میشوند و همین مسئله احتمال شکست آنها را افزایش میدهد؛ بنابراین ارائه مشاورههای کاربردی و آموزشهای پیش از شروع کسبوکار میتواند به مدیریت بهتر سرمایه و کاهش ریسک فعالیتهای اقتصادی کمک کند.
وی همچنین بر ضرورت پیوند آموزشهای مهارتی با نیاز واقعی بازار کار تأکید کرد و گفت: آموزش زمانی اثربخش است که به فرصت شغلی منتهی شود. جوانان باید بدانند مهارتی که فرا میگیرند در چه بخشهایی از اقتصاد شهرستان یا بازارهای پیرامونی کاربرد دارد و صرف دریافت گواهی آموزشی نمیتواند تضمینکننده اشتغال باشد.
این شهروند سیمرغی با اشاره به ظرفیت فضای مجازی در توسعه کسبوکارهای بومی خاطرنشان کرد: معرفی مناسب محصولات، تولید محتوا، عکاسی، بستهبندی و فروش اینترنتی میتواند به افزایش بازار فروش تولیدکنندگان کمک کند و در کنار آن، فرصتهای شغلی تازهای برای جوانان در حوزه خدمات دیجیتال ایجاد کند.
خانقلی در پایان، حمایت عملی از متقاضیان راهاندازی کسبوکار را ضروری دانست و یادآور شد: جوانی که قصد آغاز فعالیت اقتصادی دارد باید مسیر دریافت مجوز، هزینهها و مراحل اداری را بهروشنی بداند. تسهیل فرایندها، پاسخگویی دستگاههای مسئول و ارائه حمایتهای قابل دسترس میتواند انگیزه جوانان برای ورود به عرصه تولید و کارآفرینی را تقویت کند.
رونق کشاورزی، زمینهساز اشتغال پایدار در سیمرغ
وی با اشاره به ارتباط مستقیم وضعیت کشاورزی و آینده اشتغال شهرستان اظهار کرد: زمانی که کشاورزی از درآمد قابل قبول برخوردار باشد، جوانان نیز برای ورود به این عرصه انگیزه پیدا میکنند، اما افزایش هزینههای تولید و نامشخص بودن میزان سودآوری، رغبت نسل جوان به فعالیت در این حوزه را کاهش میدهد.
این کشاورز با بیان اینکه اشتغال در بخش کشاورزی نباید تنها به مرحله تولید محدود شود، افزود: کار کشاورز با برداشت محصول به پایان نمیرسد و فروش بهموقع و مناسب نیز اهمیت زیادی دارد. ایجاد زیرساختهای نگهداری، بستهبندی و دسترسی به بازارهای فروش میتواند از زحمات تولیدکنندگان صیانت کرده و فرصتهای شغلی جدیدی ایجاد کند.
رمضانزاده با تأکید بر ظرفیتهای اشتغالزایی در حلقههای مختلف زنجیره کشاورزی تصریح کرد: حملونقل، درجهبندی، بستهبندی، فرآوری و بازاریابی محصولات، هرکدام میتوانند زمینه فعالیت اقتصادی باشند و لازم است توجیه اقتصادی این بخشها متناسب با ظرفیتهای منطقه بررسی شود تا سرمایهگذاریها به سمت فعالیتهای ماندگار هدایت شوند.
وی بهرهگیری از دانش و توان نسل جوان در کنار تجربه کشاورزان قدیمی را ضروری دانست و گفت: تجربه کشاورزان باسابقه سرمایه ارزشمندی است، اما استفاده از روشهای نوین، مدیریت هزینهها، شناخت بازار و فناوریهای جدید نیز اهمیت دارد. همکاری میان نسل جوان و کشاورزان باتجربه میتواند به ارتقای بهرهوری و بهبود وضعیت تولید کمک کند.
این کشاورز شهرستان سیمرغ همچنین درباره ضرورت برنامهریزی در انتخاب نوع محصول و تغییر الگوی کشت خاطرنشان کرد: تصمیمگیری در این زمینه باید بر اساس شرایط آب و خاک، هزینههای تولید، میزان تقاضای بازار و امکان فروش محصول انجام شود؛ چراکه حرکت شتابزده به سمت محصولاتی که در مقطعی قیمت بالایی دارند، ممکن است سرمایه و معیشت خانوارهای کشاورز را با مشکل مواجه کند.
رمضانزاده همکاری و همافزایی میان تولیدکنندگان را از راهکارهای قابل بررسی برای کاهش هزینهها عنوان کرد و افزود: هماهنگی کشاورزان در تأمین خدمات، حملونقل و عرضه محصولات میتواند بخشی از هزینههای تولید را کاهش دهد، البته تحقق این موضوع به اعتماد متقابل، مدیریت صحیح و شفافیت در فعالیتهای مشترک نیاز دارد.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت حمایت هدفمند از تولیدکنندگان بیان کرد: برای ایجاد اشتغال پایدار باید فعالیتهای اقتصادی از امکان تداوم و توسعه برخوردار باشند. دسترسی کشاورزان به مشاوره تخصصی، بازار فروش و خدمات مورد نیاز تولید میتواند به ماندگاری کسبوکارها کمک کند و حمایتها زمانی اثربخش خواهند بود که نتیجه آن در افزایش درآمد و بهبود زندگی تولیدکنندگان دیده شود.

